تبليغاتX

انواع کد های جدید جاوا تغییر شکل موس

شبهای بی ستاره

رویای قبل از خواب

صدای دل

آن کـه سوا زده چشم تو بوده است منم

آن کـه ازهـرمـژده صدچشم گـشوده منم

آن جفا دـیده.گرفتار.وفا پیشه که چشـم

بسته از غیر تو تا برتو گشوده است منـم

آن که در خاطرش حرف وفا نیست تویی

وآن که آکنده زمهـر ـتو دل اوست مـنم

آن که در وادی عشق تو سر تسلیمش

رایگان برکف اخلاص چنان کوفت منم

+ نوشته شده در  شنبه 2 آبان1388ساعت 14:23  توسط میترا  | 

برایم بمان

روی طاقچه گل شقایق می کارم

سبز خواهد شد وسراسراتاق رادربر خواهد گرفت

عطرش هوش رااز یاد ما خواهد برد

وما به سرزمین رویاها سفر خواهیم کرد

و تا قله عشق پیش خواهیم رفت

ای سلطان قلبم!ای عشق جاویدان!

دلم بی تو مرگ را می طلبد

بی تو یک لحظه آرام و قرار نخواهم داشت

ورندگی برایم یعنی حبابی در دریا ای سرو قامت من

ای مکارترین موجود زمین

مرا دور مکن از سرزمین های نیلوفر خاکی

مرا دور مکن از سرزمین های یاسهای سپید

مرا دور مکن از سر زمین پونه های وحشی

دریک آلاچیق کوچک می توان خوشبخت بود!

می توان کلبه چوبی بنا کرد

ومحبت را جای چراغ به آنجا آویخت

می توان خوشبخت زیست وخوشبخت مرد

می توان در لیوان شیشه ای آب شنا کرد

می توان به جای غذا  هوا خورد

می توان نفس نکشید اما عشق داشت

می توان زیست بی غذا:بی آب:بی هوا

می توان مُرد بی تو..............

+ نوشته شده در  جمعه 13 شهریور1388ساعت 4:52  توسط میترا  | 

آرزو

اولین باری که طوفــانی شــدم

                                              پیش پـای تو قربانـــی شــدم

یک دو گام از خویشتن بیرون شدم

                                               واقف از اسراری پنهانی شدم

عشق غیر از تاولی پردرد نیست

                                            هرکس این  تاول ندارد مرد نیست

آب میخواهم سرابم می دهند

                                           عشق می ورزم عذابم می دهند

عشق آخر تیشه زد بر ریشه ام

                                             تیشــه زد بر ریشـه اندیشـه ام

کوه کندن گربنا شد پیشه ام

                                            بویـی از فرهـاد دارد تیشــه ام

عشق از من دور وپایم سنگ بود

                                          قیمتش بسیار و دستم تنگ بود

هیچکـس درد مرا وا کـرد؟ نــه

                                         فکردست تنــگ مارا کـرد؟ نــه

هیچکس ازحال ماپرسیـد؟ نــه

                                        هیچکس انــدوه مارا دیــد؟ نــه

هیچکس چشمی برایم تر نکرد

                                       هیچکس یک روز با من سر نکرد

هیچکس اشکی برای من نریخت

                                          هرکه بامن بود از من میگریخت

خوب اگر این است من بد میشوم

                                         عشق اگر این است مرتد میشوم

گفته بودندعشق طوفان میکند

                                         هرچه می خواهددلش آن میکند

گفته بودند عشق درد بی دواست

                                            علــت عاشق زعلتها جداست

آری اکنـون اگر از آن میشــوم

                                        زان همه جستن پشیمان میشوم

چند روزی هست حالم دیدنیست

                                          حال من ازاین وآن پرسیدنیست

گـاه با حــافظـ تو فال میزنـم

                                          گاه بر روی خودم زل میزنـم

فاش میگویم به آواز بلنــد

                                           وارثان دردهـای ارجمنــد

آی مردم شوق هوشیاری چه شد

                                          آن همه موسیقی جاری چه شد

دادها نـا بـالـغ و دلـواپسنــد

                                        خنده ها در عین پیری نارسند

گفتم آخر عشق را معنا کنم

                                       بلکه جای خویش را پیـدا کنم

آمدم دیدم که جای لاف نیست

                                  عشق غیر از عین وشین وقاف نیست

+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 مرداد1388ساعت 0:41  توسط میترا  | 

سلام ای آشنا

آنجا که عشق همراه یک طوفان به بلندای آسمان می رود وچون ریگهای روان

 به همه جا می نشیند.قصه ای آغاز می شود.قصه ای که در تنگترین وداغترین

 قفس تعصب اسیر وبیمار است.گرچه بادبوی گلهای محمدی را باخود دارد.

گرچه خاک زبان یکرنگی وصداقت است.گرچه آسمان پاک وگسترده است اما این

هنگام که در هر کدام جای خالی امید پیداست.به کجا می تواند بگریزد؟وآیا

در میان این تاریکی که هر طلوع وغروب با زبان غم آغاز می شود.میتواند شاهد

طنین دل انگیز فرشته ای از آسمان مهر باشد و او را به خود بخواند؟آیا با مرهم

صدایش می تواند صد زخم را درمان کرده. دست لطفش موی پریشان را شانه

زند؟کنون ای آشنا با دل  با کوله باری که بر شانه نحیف اش سنگینی می کند

بسویت آمده او را بپذیر تا در طولانی ترین راهها مرید مکتب محبت تو باشد.

 

+ نوشته شده در  جمعه 12 تیر1388ساعت 13:41  توسط میترا  | 

امشب

بیــا ای آرزوی خاطر بی بال و پـر امشََََََـــب

گذر در بیشه امیدکن ای همسفرامشـــب

به یاد خلــوت تاریک دل را پرتـو افشان کن

زاشـک آرزو دارم به سر بالین تر امشــــب

معمایی که جز حکمت به تحلیلش رسا نبود

به حکمت از در و دیوار یاسش کن امشــــب

ز تـقصیری که آ بم می کنــــددر عــالـم خجلت

نهــدجان در کمیــن برکه خون جگـــر امشـــب

بیـــاوازســر مهـــرالتفـــات ای داور هستــــــی!!

زلطف ومرحمــت فرمای بر جانم نظر امشب

زدرد سیلی عصیان رخ گلگونه مطلب

به رنگ تو به استغفار می جوید اثر امشب

نفس درنا گریزی هاست از فرط گرفتاری

اسیر وغرقه در خونابه دل تا کمر امشب

لوائ عجز برشیرازه فقر و فنا بستم

کمر بستم به عزم جست و جویت تا سحر امشب

نوای خسته و لرزان و اشک و کاروان او

رسان تا منزل لبیک گردان مفتخر امشب

بسازم کوثر از اشک نیاز و در رهت پاشم

بیفتد تا حضور بی نیازت که گر امشب

ندارد مشکلی ای دوست عزم قربت جانان

بفرمایی چو در کاشانه غربت گذر امشب

نگیرد فلسفی دست از طلب تا دامن هستی

تو می دانی که دلها راست سودای دگر امشب

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 9 تیر1388ساعت 15:27  توسط میترا  | 

تنهاییم

سلام وصدسلام به دوستای وبلاکی عزیز بازم من دیربه دیراومدم سراغتون خوب مشکلات که خودتون می دونید نمیذاره ماهم تندوتندبیایم پیشتون      خوب اگه حوصله دارید از خودم براتون بگم.لای نوشته هام گفته بودم             (( فقط دوستان))بعداز چندسال من وخواهرم همدیگه رو دیدیم چه روزی بود خدا من که فراموش نمیکنم.ولی چی بازم دوری وتنهایی من تازه بعدازپنچ که داره میره روی شش سال یکی از اعضای خونوادمو دیدم که اونم داره از پیشم میره پیش مادرم من دوباره تنها میشم اینبار دیگه تنهاتر چون همه از خاله ودایی گرفته تا عمه وعمو همه وهمه درکشورهای اروپایی وامریکایی زندگی میکنن فقط منو خواهرم موندیم  که خواهرمم داره میره خدایا تنهایی خیلی سخته نمی دونید وقتی خاله جان زنگ زد گفت:من موندنیم وکار خواهرم درست  شده وای بازم تنهایی.بخاطرینکه من آروم بشم وگریه نکنم که میدونم واسه دلخوشیم نمی دونم شاید واقعیت پیدا کرد بهم گفتن که تا کریسمس توهم پیش ما هستی نمیذاریم تنها بمونی ولی بازم کو تا زمستان. نمیدونم میتونم تحمل کنم یانه آخه دوربودن از عزیزان اول که دل سنگ میخواد که نترکه ودوم صبروحوصله که من نمیدونم دارم یا نه ولی شاید داشته باشم چون الان چندوقته از همه دورم ولی بازم سخته......آه خدایا چرا قسمت من دوری از عزیزانم هست؟؟؟...............چرا باید من تنهاودور باشم؟؟؟.....................خوب دوستان شما چی فکر میکنید من تحمل میکنم شاید بانظرهرچندکوتاهتون فکرکنم کسی هست که یادی از من کنه....................

+ نوشته شده در  پنجشنبه 28 خرداد1388ساعت 12:33  توسط میترا  | 

برای تو نه هیچکس دیگه

حقیقت داردتو را دوست دارم

در این باران می خواستم

تو در انتهای خیابان نشسته باشی

من عبور کنم

سلام کنم

لبخند تو را در باران می خواستم

می خواستم تمام لغاتی را که می دانم برای تو به دریا بریزم

دوباره متولد شوم

دنیا را ببینم

رنگ کاج را ندانم

نامم را فراموش کنم

دوباره در آینه نگاه کنم

کلمات دیروز را امروز نگویم

خانه را برای تو آماده کنم

برایت یک چمدان بخرم تا معنی سفر را از من بپرسی

لغات تازه را از دریا صید کنم

لغات را شستشو دهم

آنقدر بمیرم تا زنده شوم

+ نوشته شده در  پنجشنبه 28 خرداد1388ساعت 12:24  توسط میترا  | 

ای کاش

ای کاش آیینه بودم تا گاه وبیگاه جان خویش را در من می نگریستی............... ای کاش جامه تو بودم تا وقت وبی وقت مرا به تن می کردی................ای کاش آب چشمه بودم تا اندام سیمین خودت را بدان عرضه می داشتی...............ای کاش مروارید گردنت بودم تا هیچ وقت مرا ازتن جدا نمی کردی

+ نوشته شده در  شنبه 26 اردیبهشت1388ساعت 13:11  توسط میترا  | 

لحظه دوست داشتنی

می خواستم برایت هدیه ای بفرستم گل گفت:مرا بفرست تابابوی خویش اورا خوشبو کنم.خار گفت:مرابفرست تا درچشمان دشمنانش فرو روم.درهمین حال نامه به فریادم رسید وگفت:مرابفرست تاهروقت که مرا میبیند یاد تو کند.                                                سلام:ــــــــــ سلامی به امواج دریای خروشان"سلامی به زیبایی آسمان نیلگون"سلامی به شکوفه های بهارزندگی"سلامی به عروش آسمانها به قطارکاروانها به آهوی رمیده در صحرا.                       چه بگویم چگونه بگویم وقتی تورادر مقابل خود می بینم نمتوانم سخن بگویم ولی نامه ات راهمیشه بخاطر دارم اگر من نتوانستم بگویم ای یار مهربان ای فرشته همیشه بهار دل من... دوستت دارم...  اکنون از اعماق قلبم می گویم که عشق من هستی قلب من توهستی  دوست دارم خنده ات را بوسه ات را  دوست دارم. به وقت راه رفتن وزش پیراهنت را دوست دارم"خودت راهم دوست دارم.I LOVE YOU

+ نوشته شده در  شنبه 26 اردیبهشت1388ساعت 12:32  توسط میترا  | 

فرار

خسته شددلهای ما از دردها بیچاره گیها  

       گم شدیم  آ میان خاکهادر تیره گیها     

    میرویم این بار ومارا نیست بر گشتی دوباره      

   ای خوشا بگریختن از دست این بیهوده گیها    

     مرغی از باغ ارم بودیم اندر دام گیتی     

   بیگنه ماندیم دردامان  این آلوده گیها     

    هر کس آزرد باتیری پرکوتاه مارا   

     بار دیگر نیست مارا تاب این آ زرده گیها       

  دهر زندان بود ومادربند قفل آهنینش   

      ای خوشا برما که رستیم از حصار بنده گیها     

    در تپشهای مداوم نیست دیگر اشتیاقی    

     خسته شد دلهای ماازدردهابیچاره گیها       

+ نوشته شده در  شنبه 19 اردیبهشت1388ساعت 21:56  توسط میترا  |